Moskiewskie cerkwie
3 listopada 2009
Cerkiew Chrystusa Zbawiciela to kolejna prawosławna cerkiew znajdująca się Moskwie. Charakteryzuje się ona między innymi tym, że spośród wszystkich tego rodzaju obiektów sakralnych na całym świecie jest najstarsza. Zlokalizowana jest ona w bliskim sąsiedztwie Kremla. Jednorazowo zmieścić się w jej wnętrzu może dziesięć tysięcy osób – pod takim zresztą kątem była projektowana. Jej wysokość wynosi sto trzy metry – jeśli w to wliczyć kopułę oraz znajdujący się na niej krzyż. W ramach ciekawostki można dodać, iż rozpiętość ramion tego krzyża jest niewiele mniejsza od wysokości obiektu, a wynosi osiemdziesiąt pięć metrów. Świątynia ta powstała w dziewiętnastym stuleciu – jej poświęcenie (pierwsze) miało miejsce w latach osiemdziesiątych. Na początki lat trzydziestych minionego wieku cerkiew wysadzono w powietrze. Potrzebne do tego były dwie eksplozje. Planowano zbudować tu Pałac Rad. Zniszczoną wówczas świątynię zaczęto odbudowywać dwadzieścia kilka lat temu, dziewięć lat temu znowu ją poświęcono.
Cerkiew Wasyla Błogosławionego to jeszcze jeden z bardziej znanych przykładów architektury sakralnej w Moskwie. Zlokalizowana jest ona na Placu Czerwonym – tuż przy Kremlu. Jej budowa została rozpoczęta w połowie lat pięćdziesiątych szesnastego stulecia – zajęło to łącznie pięć lat. Obiekt ten powstał z polecenia cara rosyjskiego Iwana Groźnego. Cel wzniesienia tego obiektu był bardzo konkretny, a mianowicie taki, że wspomniany powyżej władca chciał w taki sposób upamiętnić zwycięstwo, jakie odniósł nad Tatarami kazańskimi, a także zdobycie Kazania. Na Cerkiew Wasyla Błogosławionego składa się w sumie osiem samodzielnych cerkwi. Każda z nich stanowi symbol jednej z walk, jakie stoczono właśnie pod Kazaniem. W całej swojej historii obiekt ten doczekał się niejednej rozbudowy oraz przebudowy. Nieraz też poddawano go pracom o charakterze restauracyjnym. Pod koniec lat dwudziestych minionego wieku zamknięto go dla wiernych, z wież też zdjęto wówczas dzwony. Obecnie znajduje się tutaj muzeum.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, cerkiew, eksplozja, kopuła, krzyż, Moska, obiekt, projekt, Rosja, styl
Cerkiew w Vevey oraz Berner Munster
3 listopada 2009
Berner Munster to nazwa kościoła znajdującego się w Bernie. Spośród wszystkich kościołów znajdujących się w tym mieście, ten właśnie jest największy. Budowa tego obiektu ruszyła na początku lat dwudziestych piętnastego stulecia. W tamtym czasie obiektowi został nadany późnogotycki charakter. Nie mniej jednak budowa trwała bardzo długo – na dobrą sprawę swój finał znalazła dopiero w stuleciu dziewiętnastym. W związku z powyższym można tutaj wyszczególnić elementy typowe dla bardzo różnych stylów architektonicznych. Wieża tej świątyni liczy sobie na wysokość sto i pół metra, co czyni ją najwyższą na terenie całej Szwajcarii wieżą kościelną. Obiekt ten zaopatrzony jest w dziewięć dzwonów – waga najcięższego spośród nich wynosi aż półtorej tony. Jeżeli chodzi o wyposażenie wnętrza świątyni, to na szczególną uwagę zasługują między innymi wspaniałe witraże, z których każdy liczy na wysokość po dwanaście metrów. Spore wrażenie robią również organy pochodzące z lat dwudziestych osiemnastego stulecia.
Znajdująca w Vevey cerkiew pod wezwaniem świętej Barbary to jeden z przykładów szwajcarskiej architektury sakralnej. Świątynia ta powstała w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jej powstanie miało ścisły związek z faktem, iż Vevey od dawna jest znane jako miejscowość uzdrowiskowa. Swego czasu przyjeżdżali tutaj bardzo zamożni Rosjanie. W związku z tym zaszła konieczność zorganizowania dla nich miejsca, w którym mogliby się modlić – a że o bogatych turystów każda miejscowość bardzo dba z oczywistych względów, nie było z tym najmniejszego nawet problemu. Oczywiście, uzyskanie stosownych zezwoleń zajęło odpowiednio dużo czasu. Początkowo nabożeństwa w tej świątyni odprawiane były bardzo rzadko – raptem piętnaście razy w przeciągu całego roku. Poza tym przez jakiś czas świątynia była w ogóle nieczynna dla wiernych. Sytuacja zmieniła się dopiero w okresie dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to do Szwajcarii przybyło mnóstwo rosyjskich emigrantów. Kilka lat temu cerkiew wyremontowano.
» Kategorie: Szwajcaria | » Tagi: architektura, Berner Munster, budowle, cerkiew, dzwony, Europa, styl, Szwajcaria, Vevey
Cerkiew św. Jana Chrzciciela i Monastyr Bogdana
21 października 2009
Znajdująca się w rumuńskiej miejscowości o nazwie Arbore cerkiew świętego Jana Chrzciciela to jeden z najbardziej znanych w tym kraju przykładów architektury sakralnej. Od kilkunastu lat figuruje ona na licie dziedzictwa światowego UNESCO. Jest bardzo cennym zabytkiem, a to z tego powodu, iż jest cerkwią malowaną – wraz z nią na wspominana powyżej listę trafiły inne tego rodzaju świątynie znajdujące się w Bukowinie. Obiekt ten powstał w pierwszych latach szesnastego stulecia. Jego fundatorem był niejaki Luca Arbore – możnowładca. W cerkwi znajduje się jego nagrobek, pochowana tutaj także została jego małżonka – co ciekawe, pochodziła ona z Polski. Cerkiew ta charakteryzuje się między innymi tym, że nie posiada wieży. To wspaniały przykład bukowińskiego malarstwa. Wiadomo, że znajdujące się w środku malowidła pochodzą z początku lat czterdziestych wieku szesnastego. Widoczne są w nich zarówno wpływy bizantyjskie, jak i te zachodnie. Znajdująca się tu dzwonnica pochodzi z dziewiętnastego stulecia.
Prawosławny monastyr Bogdana to jeszcze jeden z wielu przykładów architektury sakralnej na terenie Rumunii. Zlokalizowany jest on na Bukowinie, a mówiąc precyzyjniej, w Radowcach – jest to północna część kraju. Fundatorem tej świątyni był mołdawski hospodar Bogdan I. został on tutaj zresztą pochowany, podobnie zresztą jak jeszcze kilku innych członków jego rodziny. O monastyrze tym koniecznie trzeba wiedzieć to, że spośród wszystkich murowanych budowli, jakie znajdują się na obszarze krainy historycznej o nazwie Mołdawia, ten właśnie jest najstarszy. Monastyr ten powstał w drugiej połowie czternastego stulecia. Mniej więcej sto lat później tutaj ze swą siedzibą przeniosło się biskupstwo. Jeżeli chodzi natomiast o architekturę tego obiektu, to wyraźnie są w niej widoczne wpływy kultury i sztuki zarówno bizantyjskiej, jak i zachodniej. Wnętrze tego obiektu ozdobione zostało niezwykle dzisiaj cennymi, a także pięknymi malowidłami. Widomo o nich, że pochodzą z drugiej połowy stulecia piętnastego.
» Kategorie: Rumunia | » Tagi: architektura, Bogdan, budowla, budynek, cerkiew, Europa, Jan Chrzciciel, monastyr, obiekt, Rumunia
Pierścień Sadowy oraz cerkiew Złożenia Szat w Moskwie
6 października 2009
Pierścień Sadowy jest to moskiewska obwodnica. Otacza ona centrum tego miasta i ma kształt pierścienia – stąd tez właśnie jej nazwa. Określana jest również mianem Pierścienia B. Na długość pierścień liczy sobie łącznie szesnaście kilometrów. Składa się nań w sumie siedemnaście ulic – charakteryzują się one tym, że przechodzą jedna w drugą, chociaż oczywiście każda spośród nich odznacza się swoją własną nazwą. Pierścień Sadowy kształtować się zaczął w latach dwudziestych minionego stulecia. Wcześniej w tym miejscu znajdowały się fortyfikacje. Miały one postać ziemnych wałów, a usypane zostały jeszcze w latach dziewięćdziesiątych szesnastego stulecia. Ostatecznie kształt taki, jaki znany jest obecnie Pierścień Sadowy uzyskał w ubiegłym stuleciu w latach trzydziestych. Jeszcze do tysiąc dziewięćset trzydziestego szóstego roku biegła tutaj tramwajowa linia, ale zdecydowano się na zastąpienie jej trolejbusami. Odnośnie niej istnieją aktualnie plany przebudowania jej na jednokierunkową ulicę.
Cerkiew Złożenia Szat to jedna z cerkwi, jakie znajdują się w Moskwie. Szukać jej należy na Placu Soborowym na moskiewskim Kremlu. Świątynia ta powstała w latach osiemdziesiątych piętnastego stulecia. Budowano ja w tym samym czasie, co i Sobór Zwiastowania. Wcześniej w tym miejscu znajdował się inny obiekt sakralny – pochodził on z lat pięćdziesiątych piętnastego stulecia, ale długo nie przetrwał. Dwadzieścia dwa lata później został on bowiem zniszczony – przyczyną tego był pożar. Aż do siedemnastego wieku Cerkiew Złożenia Szat był obiektem o charakterze prywatnym – prawo do korzystania z niej posiadali tylko i wyłącznie moskiewscy patriarchowie. W Polowie wspomnianego wcześniej stulecia cerkiew przejęła rodzina carska, włączona też wówczas została w pałacowy kompleks znajdujący się na Kremlu. Po zakończeniu październikowej rewolucji cerkiew dla wiernych została zamknięta. Po drugiej wojnie światowej przekształcono ją w galerię sztuki – prezentowane są tam dzieła drzeworytnicze i rzeźbiarskie.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, cerkiew, Moska, pierścień, projekt, Rosja, styl, tramwaj, ulica
Sobory w Moskwie
2 września 2009
Sobór Zwiastowania to jeszcze jedna z najbardziej znanych cerkwi, jakie znajdują się na terenie Moskwy. Zlokalizowana jest na Kremlu, a mówiąc precyzyjniej – na Placu Soborowym. Powstała ona w latach osiemdziesiątych piętnastego stulecia. Jej wybudowanie zajęło łącznie pięć lat. Wcześniej w tym miejscu znajdowała się inna cerkiew – pochodziła ona z wieku czternastego, ale była pod tym samym co obecna wezwaniem. Początkowo obiekt ten był znacznie skromniejszy aniżeli jest obecnie. Dopiero w latach siedemdziesiątych szesnastego stulecia został on rozbudowany. Właśnie w tamtym czasie pojawiło się tutaj kilka dodatkowych kaplic, a także trzy kopuły, których łącznie jest siedem. Podczas rewolucji październikowej świątynia ta w znacznym stopniu została uszkodzona. Po zakończeniu rewolucji obiekt ten całkowicie został zamknięty dla wiernych. Z kolei po drugiej wojnie światowej cerkiew tą spotkał taki sam los jak wiele innych cerkwi moskiewskich, a więc taki, że została tu zorganizowana galeria sztuki.
Sobór Archangielski to jeszcze jeden przykład znajdujących się w Moskwie prawosławnych cerkwi i jednocześnie architektury tego miasta. Świątyni tej szukać należy na Placu Soborowym zlokalizowanym na Kremlu. Obiekt ten powstał w latach trzydziestych czternastego stulecia. Na początku stulecia szesnastego natomiast doczekał się przebudowy, która trwała łącznie trzy lata. Przebudowa ta miała bardzo kompleksowy charakter i w jej wyniku obiektowi nadano zupełnie nowy wygląd. Zdecydowano się bowiem na zrobienie tego w renesansowym stylu. Materiałem budulcowym wykorzystanym do wybudowania tego obiektu była cegła. Następnie pokryto ją białym kamieniem, przez co prezentuje się bardzo dekoracyjnie – w taki właśnie sposób budowano większość rosyjskich cerkwi. Wnętrze tej świątyni posiada niezwykle bogate dekoracje – są to przede wszystkim freski oraz ikony. W znakomitej większości przypadków dzieła te pochodzą z drugiej połowy siedemnastego stulecia. Pięknie prezentuje się też tu dekoracja rzeźbiarska.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, cerkiew, Moska, plac, projekt, rewolucja, Rosja, sobór, styl
