Katedry szwedzkie
11 listopada 2009
Znajdująca się w szwedzkiej miejscowości o nazwie Linkoping katedra jest jednym z bardziej znanych przykładów szwedzkiej architektury sakralnej. Obecnie jest to świątynia ewangelicko-luterańska. Historia tego obiektu sięga pierwszej połowy dwunastego stulecia. W tamtych czasach była to bazylika wzniesiona w romańskim stylu i wybudowana z kamienia. Nie jest jednak wykluczone, że w tym miejscu jeszcze wcześniej znajdowały się sakralne obiekty. Katedra w takim kształcie, w jakim znana jest aktualnie powstała w pierwszej połowie trzynastego stulecia. Jej budowa rozpoczęta została wraz z początkiem lat dwudziestych tegoż wieku i trwała w sumie szesnaście lat. Z tamtych czasów do dnia dzisiejszego zachowało się bardzo wiele elementów architektonicznych, dla przykładu stół ołtarzowy. Na przestrzeni kolejnych lat świątynia była niejednokrotnie rozbudowywana. W drugiej połowie wieku trzynastego przystąpiono do rozbiórki wspominanego kościoła kamiennego. Na długość katedra liczy sto dziesięć metrów.
Znajdująca się w szwedzkiej miejscowości Uppsali katedra to jeszcze jeden z bardziej znanych w tym kraju przykładów architektury o charakterze sakralnym. Jej styl dość ciężko jest zdefiniować w sposób jednoznaczny, nie mniej jednak z powodzeniem określić go można mianem gotyckiego. Świątynia ta słynie między innymi z tego, iż zaliczana jest do grona największych obiektów sakralnych, jakie znajdują się na terenie wszystkich krajów skandynawskich (nie tylko zatem Szwecji). Sama nawa na długość liczy sobie niemalże sto dziewiętnaście metrów – tyleż samo wynosi wysokość dwóch wież znajdujących się po stronie zachodniej. W ramach ciekawostki dodać można również, iż właśnie tutaj znajduje się największy szwedzki witraż – jego powierzchnia wynosi sto dziewiętnaście metrów kwadratowych. To właśnie tutaj koronowano wielu szwedzkich władców. Uroczystości koronacyjne odbywały się w tej katedrze do końca siedemnastego stulecia poczynając od czasów średniowiecznych. Pochowano tu wiele znanych osobistości.
» Kategorie: Szwecja | » Tagi: architektura, budowla, Europa, katedra, kształt, Linkoping, sacrum, skandynawia, Szwecja, Uppsala
Zamki w Szwajcarii
7 listopada 2009
Zamek Chillon znajduje się kantonie Vaud – jest to zachodnia część Szwajcarii. Jest to przykład architektury o charakterze obronnym. Wybudowany on został na ostrodze skalnej, która tu wżyna się jakby w Jezioro Genewskie. W epoce średniowiecznej cypel ten miał bardzo duże znaczenie pod kątem czysto strategicznym – stąd tez właśnie taka, a nie inna lokalizacja obiektu. Kiedy dokładnie budowla ta została wzniesiona, tego nie wiadomo. Prowadzone tutaj badania archeologiczne pozwoliły jednak na wysunięcie stwierdzenia, iż prace nad dziedzińcami, które podziwiać można obecnie, prowadzone były w jedenastym oraz w trzynastym stuleciu. W każdym bądź razie – zamek powstał w średniowieczu. Na początku stanowił on własność biskupów Sion, nie mniej jednak na przestrzeni swoich dziejów właścicieli zmieniał niejednokrotnie. Oczywiście, w przeciągu kolejnych stuleci był on też nie raz rozbudowywany i przebudowywany. W ramach ciekawostki można podać, iż w wieku trzynastym podziemia zamku były magazynem.
Jedną z atrakcji turystycznych szwajcarskiej miejscowości Gruyeres (znajduje się ona w alpejskim kantonie o nazwie Fryburg) jest znajdujący się tam zamek wzniesiony jeszcze w epoce średniowiecza. Jeżeli chodzi o tego rodzaju zabytki zlokalizowane w Szwajcarii, to ten wspominany powyżej z całą pewnością zaliczany jest do grona tych najbardziej okazałych. Dokładna data wybudowania tego wspaniałego obiektu nie jest znana. W okresie pomiędzy jedenastym stuleciem a szesnastym zamek stanowił własność w sumie dziewiętnastu hrabiów reprezentujących ród Gruyeres. To jeden z najbardziej liczących się szwajcarskich rodów hrabiowskich, przy czym jego pochodzenie nie jest jednakże obecnie znane. W chwili obecnej w zamku swoją siedzibę posiada placówka muzealna. Na rok przed wybuchem drugiej wojny światowej obiekt ten stał się własnością kantonu Fryburg i takim statusem cieszy się on do dnia dzisiejszego. Odwiedzający te miejsce goście podziwiać mogą wspaniałą kolekcję, na którą składają się dzieła sztuki.
» Kategorie: Szwajcaria | » Tagi: architektura, budowle, Chillon, dziedziniec, Europa, skała, średniowiecze, styl, Szwajcaria
Salon Królestw i Most Biskajski
4 listopada 2009
Salon Królestw jest to jeden z najbardziej znamienitych przykładów hiszpańskiej architektury, chociaż już niestety nie istniejący. Pomieszczenie te znajdowało się w madryckim pałacu Buen Retiro. Kiedyś znajdowała się tutaj tronowa sala. Już w latach trzydziestych siedemnastego stulecia, kiedy to pracowano nad jej dekoracją, miała ogromne znaczenie dla całej hiszpańskiej sztuki oraz kultury. Taki, a nie inny stan rzeczy to zasługa tego, że w pracach nad udekorowaniem tego pomieszczenia uczestniczyli bardzo znani artyści, tacy jak między innymi Francisco de Zurbaran oraz Diego Velazquez. Jednymi z najważniejszych elementów dekoracyjnych, jakie się tutaj znajdowały były wspaniałe dzieła sztuki malarskiej. Na obrazach tych zaprezentowani byli głównie członkowie hiszpańskiej rodziny królewskiej oraz wiele scen o charakterze militarnym. Salon Królestw swoją nazwę zawdzięczał dwudziestu czterem zlokalizowanym tutaj herbom. Na długość pomieszczenie te liczyło sobie niemalże trzydzieści pięć metrów.
Most Biskajski to jeden z bardziej znanych obiektów architektonicznych, jakie znajdują się w Hiszpanii. Szukać go należy w Kraju Basków w prowincji o nazwie Vizcaya. Jest on mostem gondolowym. Określany jest również między innymi mianem Mostu Wiszącego, Mostu Palacio oraz Mostu Portugalete. Most ten zaprojektował Alberto Palacio. Obiekt powstał w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Przy tej inwestycji zastosowane zostały bardzo innowacyjne – jak na ówczesne czas, oczywiście – rozwiązania. Na dwa lata przed wybuchem drugiej wojny światowej, kiedy to w Hiszpanii toczyła się wojna domowa, obiekt ten został częściowo uszkodzony. Chociaż jest zabytkiem, działa do dzisiaj. Przed trzema laty trafił na listę dziedzictwa światowego UNESCO. Na długość liczy on sobie niemalże sto sześćdziesiąt metrów. Jego wysokość natomiast oscyluje w granicach pięćdziesięciu metrów. Na wysokości mniej więcej czterdziestu pięciu metrów jest zlokalizowana gondola przewożąca co kilka minut pojazdy.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: architektura, budowle, dekoracja, Europa, Hiszpania, most, projekt, salon, woja domowa, zabytek
Cerkiew w Vevey oraz Berner Munster
3 listopada 2009
Berner Munster to nazwa kościoła znajdującego się w Bernie. Spośród wszystkich kościołów znajdujących się w tym mieście, ten właśnie jest największy. Budowa tego obiektu ruszyła na początku lat dwudziestych piętnastego stulecia. W tamtym czasie obiektowi został nadany późnogotycki charakter. Nie mniej jednak budowa trwała bardzo długo – na dobrą sprawę swój finał znalazła dopiero w stuleciu dziewiętnastym. W związku z powyższym można tutaj wyszczególnić elementy typowe dla bardzo różnych stylów architektonicznych. Wieża tej świątyni liczy sobie na wysokość sto i pół metra, co czyni ją najwyższą na terenie całej Szwajcarii wieżą kościelną. Obiekt ten zaopatrzony jest w dziewięć dzwonów – waga najcięższego spośród nich wynosi aż półtorej tony. Jeżeli chodzi o wyposażenie wnętrza świątyni, to na szczególną uwagę zasługują między innymi wspaniałe witraże, z których każdy liczy na wysokość po dwanaście metrów. Spore wrażenie robią również organy pochodzące z lat dwudziestych osiemnastego stulecia.
Znajdująca w Vevey cerkiew pod wezwaniem świętej Barbary to jeden z przykładów szwajcarskiej architektury sakralnej. Świątynia ta powstała w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jej powstanie miało ścisły związek z faktem, iż Vevey od dawna jest znane jako miejscowość uzdrowiskowa. Swego czasu przyjeżdżali tutaj bardzo zamożni Rosjanie. W związku z tym zaszła konieczność zorganizowania dla nich miejsca, w którym mogliby się modlić – a że o bogatych turystów każda miejscowość bardzo dba z oczywistych względów, nie było z tym najmniejszego nawet problemu. Oczywiście, uzyskanie stosownych zezwoleń zajęło odpowiednio dużo czasu. Początkowo nabożeństwa w tej świątyni odprawiane były bardzo rzadko – raptem piętnaście razy w przeciągu całego roku. Poza tym przez jakiś czas świątynia była w ogóle nieczynna dla wiernych. Sytuacja zmieniła się dopiero w okresie dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to do Szwajcarii przybyło mnóstwo rosyjskich emigrantów. Kilka lat temu cerkiew wyremontowano.
» Kategorie: Szwajcaria | » Tagi: architektura, Berner Munster, budowle, cerkiew, dzwony, Europa, styl, Szwajcaria, Vevey
Litewskie cerkwie
29 października 2009
Znajdująca się w Kownie cerkiew świętego Sergiusza z Radoneża to jeden z litewskich przykładów architektury sakralnej. Niestety, ogólny stan tego obiektu pozostawia dzisiaj bardzo wiele do życzenia – mówiąc najogólniej, jest to po prostu ruina. Cerkiew powstała w dziewiętnastym stuleciu na przełomie lat osiemdziesiątych oraz dziewięćdziesiątych. Nie była tutaj jednak postawiona od podstaw – na jej potrzeby rozbudowana została po prostu znajdująca się w tym miejscu świątynia katolicka. Poświęcenie tego obiektu miało miejsce na początku lat dziewięćdziesiątych wieku dziewiętnastego. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej został to zorganizowany – na wojskowe potrzeby – kościół dla katolików. Podczas drugiej wojny światowej natomiast obiekt ten doznał bardzo poważnych uszkodzeń. Od tamtego czasu nikt się specjalnie nim nie interesował, w związku z czym popadał w ruinę. Od kilku lat cieszy się statusem zabytku. Pojawiły się również plany odnośnie przeprowadzenia tutaj generalnego remontu.
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego, która znajduje się w Kownie, to jeszcze jeden przykład architektury sakralnej na terenie Litwy. Obiekt ten powstał w latach sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Teren, na którym został on wybudowany, był w tamtym czasie wykorzystywany na potrzeby cmentarza prawosławnego. Wzniesienie tego obiektu możliwe było dzięki datkom przekazanym na ten cel przez prawosławnych wiernych. Na początku swojego istnienia cerkiew ta miała charakter pomocniczej świątyni. Mniej więcej w połowie lat osiemdziesiątych wieku dziewiętnastego przy cerkwi tej zaczęła funkcjonować szkoła. Po zakończeniu drugiej wojny światowej – a mówiąc precyzyjniej, w latach pięćdziesiątych – świątynia ta doczekała się przeprowadzenia w niej kapitalnego remontu. Przez bardzo długi czas swoją siedzibę miało tutaj archiwum, co wiązało się z polityką władz radzieckich zaciekle zwalczających jakiekolwiek przejawy wiary. Dopiero kilka lat temu obiektowi temu przywrócono jego pierwotną, właściwą rolę.
» Kategorie: Litwa | » Tagi: architektura, budowle, cerkwia, Europa, katolicy, Litwa, obiekt, remont, ruina, sacrum
