Norweskie kościoły
1 grudnia 2009
Kościół Górski Naszego Zbawiciela wybudowany w norweskiej miejscowości o nazwie Vang (jest to południowa część Norwegii) to jeden z przykładów średniowiecznych kościołów klepkowych. Określany jest on również mianem Świątyni Wang albo Kościoła Wang, nie mniej jednak te nazwy znajdują zastosowanie tylko w języku potocznym. Koniecznie w tym miejscu trzeba podać informację, iż aktualnie kościół ten – w całości – znajduje się na terenie naszego kraju, a mówiąc precyzyjniej, w Karpaczu. Został przeniesiony w latach czterdziestych dziewiętnastego stulecia – tym samym jest to najstarszy przykład drewnianych świątyń znajdujących się na terenie Polski. Powyższy obiekt został wybudowany na przełomie stuleci dwunastego oraz trzynastego stulecia. Już wraz z początkiem stulecia dziewiętnastego kościół ten stał się zbyt ciasny, jeżeli chodzi o potrzeby wiernych. Obecnie jest to parafia ewangelicka i jedna z najważniejszych w Karpaczu atrakcji. Każdego roku odwiedzana jest przez niemalże dwieście tysięcy osób.
Znajdujący się w Urnes (bądź Ornes – spotkać się można z różną pisownią tej miejscowości) kościół klepkowy charakteryzuje się przede wszystkim tym, że spośród wszystkich kościołów tego rodzaju, jakie do dzisiejszych czasów przetrwały w Norwegii, ten właśnie jest najstarszy. Dokładna data jego powstania nie jest znana, nie mniej jednak wiadomo, iż mniej więcej miało to miejsce na przełomie lat dwudziestych oraz trzydziestych dwunastego stulecia. Na część konstrukcji tego obiektu składają się belki – badania archeologiczne, jakie zorganizowano w latach pięćdziesiątych minionego stulecia potwierdziły, iż belki te to pozostałość po innym kościele, jaki wcześniej znajdował się w tym miejscu. Pochodził on ze stulecia jedenastego. Jeśli chodzi o wystrój wnętrza, uwagę zwracają między innymi dwa świeczniki, jakie podziwiać można na ołtarzu – są emaliowane, a datuje się je na dwunaste stulecie. Świątynia podlega pod Kościół Norweski. Od trzydziestu lat znajduje się na liście dziedzictwa światowego UNESCO.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, drewno, góry, kościół, Norwegia, projekt, świątynia, Urnes
Kościoły klepkowe
29 listopada 2009
Bardzo charakterystycznymi dla architektury norweskiej elementów są tak zwane kościoły klepkowe. Określane są one również mianem masztowych albo słupowych. Kościoły takie na terenie Norwegii powstały we wczesnym średniowieczu – miało to miejsce w okresie mieszczącym się pomiędzy dziesiątym stuleciem a trzynastym. Były to bardzo specyficzne czasy, albowiem – przynajmniej w kontekście Norwegii – wtedy właśnie religia katolicka mieszała się jeszcze z mocno zakorzenionymi na tamtych ziemiach wierzeniami Wikingów. Aktualnie w Norwegii znajduje się bardzo wiele takich kościołów – warto przy tej okazji wspomnieć, że jeżeli chodzi o architekturę drewnianą na kontynencie europejskim, to wspominane kościoły są jednymi z najstarszych jej reprezentantów. Tego rodzaju obiekty odznaczają się bardzo charakterystyczną konstrukcją, technik ich budowania znanych było wiele. W czasach już współczesnych taka konstrukcja została zastosowana tylko raz – jak nietrudno jest się tutaj domyślić, także w Norwegii.
W norweskiej miejscowości Kaupanger znajduje się jeden z cenniejszych przykładów drewnianej, średniowiecznej architektury norweskiej – jest nim kościół klepkowy. Powstał on wraz z początkiem lat dziewięćdziesiątych dwunastego stulecia. Wiadomo, że w miejscu tym wcześniej stały dwie inne świątynie. O tej drugiej wiadomo, iż została kilka lat przed wybudowaniem tej obecnej strawiona przez pożar. Zaznaczyć przy tej okazji należy, iż pożar ten nie był dziełem przypadku – był jak najbardziej zamierzonym działaniem, a miał on stanowić karę oraz ostrzeżenie dla miejscowej ludności. Wiele elementów znajdujących się we wnętrzu tego kościoła przykuwa uwagę – przykładem mogą być chociażby główny ołtarz oraz ambona, nie mniej jednak ich pochodzenie datowane jest dopiero na siedemnaste stulecie. Poza tym właśnie w siedemnastych wieku nawa tego obiektu oraz jego dach doczekały się przebudowy. W minionym stuleciu natomiast zabiegom restauracyjnym poddana została znajdująca się na ścianie polichromia.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, drewno, klepkowe, kościół, Norwegia, projekt, sacrum, średniowiecze
Kościoły w Norwegii
14 listopada 2009
Kulturkirken Jakob (czyli kościół świętego Jakuba) to nazwa jednego z kościołów, jakie znajdują się w stolicy Norwegii. Szukać go należy przy ulicy Hausmannsgate 14. W chwili obecnej obiekt ten nie spełnia swojej pierwotnej roli. Znajduje się tutaj ośrodek kultury znany z tego, że organizuje bardzo wiele wydarzeń o artystycznym charakterze. Obiekt powstał wraz z początkiem lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Został mu nadany styl neogotycki. Swego czasu była to protestancka świątynia, we wnętrzu której jednocześnie zmieścić się mogło niemalże sześćset osób. W połowie lat osiemdziesiątych minionego wieku kościół zamknął dla wiernych swoje podwoje. Był to efekt starań pewnych dość wpływowych w Oslo środowisk. Co więcej, w planach było zburzenie tego obiektu, nie mniej jednak do realizacji tych zamierzeń nie doszło. Już w rok po zamknięciu świątyni zaczęto w jej wnętrzu organizować różne wydarzenia kulturalne i to było właśnie głównym powodem, dla którego kościół nie został zburzony.
Znajdujący się w norweskiej miejscowości Borgund jeden z zachowanych w tym kraju kościołów klepkowych odznacza się przede wszystkim tym, że jako jedyny spośród wszystkich tego rodzaju kościołów do czasów współczesnych przetrwał w swoim nienaruszonym, oryginalnym stanie. To czyni go naturalnie jednym z najbardziej cennych zabytków norweskich. Patronem tej świątyni jest święty Andrzej. Obiekt ten powstał mniej więcej w połowie stulecia dwunastego. Jedynym materiałem budulcowym, jaki przy tej okazji został wykorzystany było drewno. Wnętrze tego kościoła jest bardzo ascetyczne – nie znajdują się w nim jakiekolwiek ławki, brakuje też elementów ozdobnych. Do dzisiaj nie zainstalowano tutaj oświetlenia elektrycznego, a jedynym oświetlenie tego wnętrza jest naturalne światło wpadające przez kościelne okna. Jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, szczególną uwagę przykuwają zachodnie drzwi. Są na nich wyrzeźbione sceny przedstawiające walki smoków – smoki to charakterystyczna dla klepkowych kościołów dekoracja.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, drewno, klepkowy, kościół, Kulturkirken Jakob, Norwegia, ołtarz, projekt, sacrum
Kościoły na Litwie
4 października 2009
Znajdujący się w Wilnie katolicki kościół pod wezwaniem świętej Anny to jeden z najbardziej znanych w tym mieście obiektów sakralnych. Budowa tego kościoła została rozpoczęta w połowie lat dziewięćdziesiątych piętnastego stulecia. Trwała łącznie pięć lat. Świątyni nadano bardzo reprezentatywny styl gotyku rodem z Niderlandów. W ramach ciekawostki wspomnieć można w tym miejscu, iż Napoleon był tak zachwycony tym kościołem, że chciała go nawet przenieść do Paryża – czego rzecz jasna nie zrobił. Pamiętać także trzeba o tym, iż nie była to pierwsza świątynia, jaka w tym miejscu została wybudowana. W pierwszej ćwierci dziewiętnastego stulecia kościół świętej Anny zamieniony został na magazyn wykorzystywany na wojskowe potrzeby – taką funkcję pełnił on przez parę lat. Wyposażenie tej świątyni pochodzi głównie z dziewiętnastego wieku i ma charakter neogotycki, nie mniej jednak ołtarz główny (a także dwa boczne ołtarze) datowane są na wiek osiemnasty oraz odznaczają się tradycyjnym, barokowym stylem.
Wileński kościół pod wezwaniem świętego Ducha to jeszcze jeden przykład sakralnej architektury na terenie Litwy. Jest to kościół katolicki, a szukać go należy na Starym Mieście. Budowa tego obiektu została rozpoczęta w latach pięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Ukończono ją natomiast po siedemnastu latach. Kościołowi nadany został bardzo popularny w ówczesnym czasie późnobarokowy charakter. stosowny projekt sporządził znany w tamtych latach architekt o niemieckich korzeniach Johann Christoph Glaubitz. Wewnątrz znajduje się aż szesnaście ołtarzy. Wszystkie one odznaczają się nie tylko imponującym, rokokowym stylem, ale również dość konkretnymi rozmiarami. Na ołtarzu głównym zaprezentowana została Święta Trójca. Za stworzenie dekoracji do wnętrza tej świątyni odpowiedzialny był Franciszek Ignacy Hoffer. Na szczególną uwagę zasługują wspaniałe organy pochodzące z lat siedemdziesiątych osiemnastego stulecia. Sprowadzono je tu z Królewca. To najstarszy instrument, jaki znajduje się dziś na Litwie.
» Kategorie: Litwa | » Tagi: architekt, architektura, barok, budowle, Europa, instrument, kościół, Litwa, ołtarz, Paryż
Biały Dom i kościół świętego Ludwika w Moskwie
28 września 2009
Moskiewski Biały Dom stanowi siedzibę Rządu Federacji Rosyjskiej. Tutaj także swoja kancelarie posiada między innymi szef rosyjskiego rządu. Sam budynek zaprojektowali dwaj architekci, a mianowicie Pavel Steller oraz Dmitrij Nikołajewicz Czeczulin. Projekt ten powstał na bazie jednego z projektów Czeczulina pochodzącego z czasów na pięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Budowa Białego Domu rozpoczęta została w połowie lat sześćdziesiątych minionego wieku. Ukończono ją natomiast przed dwudziestoma ośmioma laty. Od tamtego momentu przez dwanaście lat swoje siedziby posiadały tutaj różne instytucje, takie jak dla przykładu Najwyższa Rada Rosji. Kiedy w Moskwie wybuchły zamieszki związane z kryzysem konstytucyjnym, budynek został w pewnym stopniu zniszczony. Był to efekt pożaru wywołanego pożarem. Po tych zajściach zaszła konieczność przeprowadzenia tu generalnego remontu. Wtedy też budynek i przylegający do niego teren ogrodzono uniemożliwiającym organizowanie tu demonstracji parkanem.
Moskiewski kościół świętego Ludwika jest jednym z sakralnych obiektów znajdujących się w tym mieście. Pamiętać przy tym trzeba, iż Rosja jest krajem prawosławnym. Wspomniana świątynia jest jedną z dwóch zaledwie katolickich świątyń, jakie znajdują się w rosyjskiej stolicy. Jest to obiekt posiadający status zabytkowego. Wcześniej w tym miejscu znajdował się niewielki, drewniany kościół. Budowa tego obecnego natomiast rozpoczęta została w latach trzydziestych dziewiętnastego stulecia. Konsekrowany on został szesnaście lat później. Kościół ten wsławił się między innymi tym, że w okresie istnienia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich należał do dwóch czynnych przez cały czas kościołów katolickich – drugi znajdował się w Leningradzie. Na uwadze należy tu mieć bowiem fakt, iż wspomniany tu okres był czasem, kiedy władze zaciekle zwalczały jakąkolwiek wiarę (a zwłaszcza katolicką), była moda na ateizm. Kościół ten wybudowany został w stylu klasycystycznym. Jest on trójnawowym obiektem.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, Biały Dom, budowle, konsytucja, kościół, Moska, projekt, Rosja, styl, teren
