Kościoły w Norwegii
14 listopada 2009
Kulturkirken Jakob (czyli kościół świętego Jakuba) to nazwa jednego z kościołów, jakie znajdują się w stolicy Norwegii. Szukać go należy przy ulicy Hausmannsgate 14. W chwili obecnej obiekt ten nie spełnia swojej pierwotnej roli. Znajduje się tutaj ośrodek kultury znany z tego, że organizuje bardzo wiele wydarzeń o artystycznym charakterze. Obiekt powstał wraz z początkiem lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Został mu nadany styl neogotycki. Swego czasu była to protestancka świątynia, we wnętrzu której jednocześnie zmieścić się mogło niemalże sześćset osób. W połowie lat osiemdziesiątych minionego wieku kościół zamknął dla wiernych swoje podwoje. Był to efekt starań pewnych dość wpływowych w Oslo środowisk. Co więcej, w planach było zburzenie tego obiektu, nie mniej jednak do realizacji tych zamierzeń nie doszło. Już w rok po zamknięciu świątyni zaczęto w jej wnętrzu organizować różne wydarzenia kulturalne i to było właśnie głównym powodem, dla którego kościół nie został zburzony.
Znajdujący się w norweskiej miejscowości Borgund jeden z zachowanych w tym kraju kościołów klepkowych odznacza się przede wszystkim tym, że jako jedyny spośród wszystkich tego rodzaju kościołów do czasów współczesnych przetrwał w swoim nienaruszonym, oryginalnym stanie. To czyni go naturalnie jednym z najbardziej cennych zabytków norweskich. Patronem tej świątyni jest święty Andrzej. Obiekt ten powstał mniej więcej w połowie stulecia dwunastego. Jedynym materiałem budulcowym, jaki przy tej okazji został wykorzystany było drewno. Wnętrze tego kościoła jest bardzo ascetyczne – nie znajdują się w nim jakiekolwiek ławki, brakuje też elementów ozdobnych. Do dzisiaj nie zainstalowano tutaj oświetlenia elektrycznego, a jedynym oświetlenie tego wnętrza jest naturalne światło wpadające przez kościelne okna. Jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, szczególną uwagę przykuwają zachodnie drzwi. Są na nich wyrzeźbione sceny przedstawiające walki smoków – smoki to charakterystyczna dla klepkowych kościołów dekoracja.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, drewno, klepkowy, kościół, Kulturkirken Jakob, Norwegia, ołtarz, projekt, sacrum
Kościoły na Litwie
4 października 2009
Znajdujący się w Wilnie katolicki kościół pod wezwaniem świętej Anny to jeden z najbardziej znanych w tym mieście obiektów sakralnych. Budowa tego kościoła została rozpoczęta w połowie lat dziewięćdziesiątych piętnastego stulecia. Trwała łącznie pięć lat. Świątyni nadano bardzo reprezentatywny styl gotyku rodem z Niderlandów. W ramach ciekawostki wspomnieć można w tym miejscu, iż Napoleon był tak zachwycony tym kościołem, że chciała go nawet przenieść do Paryża – czego rzecz jasna nie zrobił. Pamiętać także trzeba o tym, iż nie była to pierwsza świątynia, jaka w tym miejscu została wybudowana. W pierwszej ćwierci dziewiętnastego stulecia kościół świętej Anny zamieniony został na magazyn wykorzystywany na wojskowe potrzeby – taką funkcję pełnił on przez parę lat. Wyposażenie tej świątyni pochodzi głównie z dziewiętnastego wieku i ma charakter neogotycki, nie mniej jednak ołtarz główny (a także dwa boczne ołtarze) datowane są na wiek osiemnasty oraz odznaczają się tradycyjnym, barokowym stylem.
Wileński kościół pod wezwaniem świętego Ducha to jeszcze jeden przykład sakralnej architektury na terenie Litwy. Jest to kościół katolicki, a szukać go należy na Starym Mieście. Budowa tego obiektu została rozpoczęta w latach pięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Ukończono ją natomiast po siedemnastu latach. Kościołowi nadany został bardzo popularny w ówczesnym czasie późnobarokowy charakter. stosowny projekt sporządził znany w tamtych latach architekt o niemieckich korzeniach Johann Christoph Glaubitz. Wewnątrz znajduje się aż szesnaście ołtarzy. Wszystkie one odznaczają się nie tylko imponującym, rokokowym stylem, ale również dość konkretnymi rozmiarami. Na ołtarzu głównym zaprezentowana została Święta Trójca. Za stworzenie dekoracji do wnętrza tej świątyni odpowiedzialny był Franciszek Ignacy Hoffer. Na szczególną uwagę zasługują wspaniałe organy pochodzące z lat siedemdziesiątych osiemnastego stulecia. Sprowadzono je tu z Królewca. To najstarszy instrument, jaki znajduje się dziś na Litwie.
» Kategorie: Litwa | » Tagi: architekt, architektura, barok, budowle, Europa, instrument, kościół, Litwa, ołtarz, Paryż
Descalzas Reales oraz Metropolis
6 września 2009
Descalzas Reales to nazwa znajdującego się w Madrycie klasztoru sióstr klarysek. Klasztor ten został ufundowany przez infantkę hiszpańską Joannę Austriacką żyjącą w szesnastym stuleciu. Kiedyś w budynkach tych znajdował się pałac należący do Izabeli Portugalskiej oraz Karola V, nie mniej jednak obiekty te w latach pięćdziesiątych wieku szesnastego zostały z inicjatywy wspomnianej powyżej infantki przekazane zakonowi klarysek. Przyklasztorny kościół zaprojektował Antonio Sillero. Znajdujący się w nim ołtarz góny został w dośc poważnym stopniu uszkodzony wskutek pożaru, jaki miał tutaj miejsce na początku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Wnętrze jest bardzo bogato zdobione, zdecydowanie największą uwagę przykuwają w tym kościele wspaniałe rzeźby. Klasztor natomiast słynie z tego, że podczas Wielkiego Tygodnia odbywają się tutaj procesje. Są one organizowane na klasztornym dziedzińcu. Przez długi czas długo znajdował się tu obraz autorstwa Fra Angelico zatytułowany „Zwiastowanie”.
Metropolis jest biurowcem znajdującym się w Madrycie. Jest to jeden z najbardziej reprezentacyjnych budynków w tym mieście. Powstał on w pierwszej ćwierci minionego stulecia. Jego budowa trwała łącznie cztery lata. Oficjalnego otwarcia natomiast dokonano przed dziewięćdziesięcioma ośmioma laty. Obiekt ten został wzniesiony w stylu neoromańskim. Składa się z sześciu kondygnacji, do których doliczyć należy również piwnice. Jego całkowita wysokość wynosi czterdzieści pięć metrów. Drugie piętro tego obiektu charakteryzuje się tym, że znajduje się tutaj okazała rotunda zdobiona wspaniałymi kolumnami, którym nadano styl koryncki. Generalnie rzecz biorąc, budynek ten jest bardzo bogato udekorowany. Szczególnie efektownie prezentuje się on w porze wieczorowej oraz nocnej – jest wówczas podświetlany. Do tego celu używa się projektory świetlne w liczbie dwustu pięciu. Odznaczają się one między innymi tym, że ich zużycie energii jest niskie, przez co nie generują wysokich kosztów eksploatacyjnych.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: architektura, budowle, Europa, Hiszpania, klaryski, Metropolis, ołtarz, procesja, projekt
