Kościoły w Norwegii
14 listopada 2009
Kulturkirken Jakob (czyli kościół świętego Jakuba) to nazwa jednego z kościołów, jakie znajdują się w stolicy Norwegii. Szukać go należy przy ulicy Hausmannsgate 14. W chwili obecnej obiekt ten nie spełnia swojej pierwotnej roli. Znajduje się tutaj ośrodek kultury znany z tego, że organizuje bardzo wiele wydarzeń o artystycznym charakterze. Obiekt powstał wraz z początkiem lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Został mu nadany styl neogotycki. Swego czasu była to protestancka świątynia, we wnętrzu której jednocześnie zmieścić się mogło niemalże sześćset osób. W połowie lat osiemdziesiątych minionego wieku kościół zamknął dla wiernych swoje podwoje. Był to efekt starań pewnych dość wpływowych w Oslo środowisk. Co więcej, w planach było zburzenie tego obiektu, nie mniej jednak do realizacji tych zamierzeń nie doszło. Już w rok po zamknięciu świątyni zaczęto w jej wnętrzu organizować różne wydarzenia kulturalne i to było właśnie głównym powodem, dla którego kościół nie został zburzony.
Znajdujący się w norweskiej miejscowości Borgund jeden z zachowanych w tym kraju kościołów klepkowych odznacza się przede wszystkim tym, że jako jedyny spośród wszystkich tego rodzaju kościołów do czasów współczesnych przetrwał w swoim nienaruszonym, oryginalnym stanie. To czyni go naturalnie jednym z najbardziej cennych zabytków norweskich. Patronem tej świątyni jest święty Andrzej. Obiekt ten powstał mniej więcej w połowie stulecia dwunastego. Jedynym materiałem budulcowym, jaki przy tej okazji został wykorzystany było drewno. Wnętrze tego kościoła jest bardzo ascetyczne – nie znajdują się w nim jakiekolwiek ławki, brakuje też elementów ozdobnych. Do dzisiaj nie zainstalowano tutaj oświetlenia elektrycznego, a jedynym oświetlenie tego wnętrza jest naturalne światło wpadające przez kościelne okna. Jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, szczególną uwagę przykuwają zachodnie drzwi. Są na nich wyrzeźbione sceny przedstawiające walki smoków – smoki to charakterystyczna dla klepkowych kościołów dekoracja.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, drewno, klepkowy, kościół, Kulturkirken Jakob, Norwegia, ołtarz, projekt, sacrum
Salon Królestw i Most Biskajski
4 listopada 2009
Salon Królestw jest to jeden z najbardziej znamienitych przykładów hiszpańskiej architektury, chociaż już niestety nie istniejący. Pomieszczenie te znajdowało się w madryckim pałacu Buen Retiro. Kiedyś znajdowała się tutaj tronowa sala. Już w latach trzydziestych siedemnastego stulecia, kiedy to pracowano nad jej dekoracją, miała ogromne znaczenie dla całej hiszpańskiej sztuki oraz kultury. Taki, a nie inny stan rzeczy to zasługa tego, że w pracach nad udekorowaniem tego pomieszczenia uczestniczyli bardzo znani artyści, tacy jak między innymi Francisco de Zurbaran oraz Diego Velazquez. Jednymi z najważniejszych elementów dekoracyjnych, jakie się tutaj znajdowały były wspaniałe dzieła sztuki malarskiej. Na obrazach tych zaprezentowani byli głównie członkowie hiszpańskiej rodziny królewskiej oraz wiele scen o charakterze militarnym. Salon Królestw swoją nazwę zawdzięczał dwudziestu czterem zlokalizowanym tutaj herbom. Na długość pomieszczenie te liczyło sobie niemalże trzydzieści pięć metrów.
Most Biskajski to jeden z bardziej znanych obiektów architektonicznych, jakie znajdują się w Hiszpanii. Szukać go należy w Kraju Basków w prowincji o nazwie Vizcaya. Jest on mostem gondolowym. Określany jest również między innymi mianem Mostu Wiszącego, Mostu Palacio oraz Mostu Portugalete. Most ten zaprojektował Alberto Palacio. Obiekt powstał w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Przy tej inwestycji zastosowane zostały bardzo innowacyjne – jak na ówczesne czas, oczywiście – rozwiązania. Na dwa lata przed wybuchem drugiej wojny światowej, kiedy to w Hiszpanii toczyła się wojna domowa, obiekt ten został częściowo uszkodzony. Chociaż jest zabytkiem, działa do dzisiaj. Przed trzema laty trafił na listę dziedzictwa światowego UNESCO. Na długość liczy on sobie niemalże sto sześćdziesiąt metrów. Jego wysokość natomiast oscyluje w granicach pięćdziesięciu metrów. Na wysokości mniej więcej czterdziestu pięciu metrów jest zlokalizowana gondola przewożąca co kilka minut pojazdy.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: architektura, budowle, dekoracja, Europa, Hiszpania, most, projekt, salon, woja domowa, zabytek
Moskiewskie cerkwie
3 listopada 2009
Cerkiew Chrystusa Zbawiciela to kolejna prawosławna cerkiew znajdująca się Moskwie. Charakteryzuje się ona między innymi tym, że spośród wszystkich tego rodzaju obiektów sakralnych na całym świecie jest najstarsza. Zlokalizowana jest ona w bliskim sąsiedztwie Kremla. Jednorazowo zmieścić się w jej wnętrzu może dziesięć tysięcy osób – pod takim zresztą kątem była projektowana. Jej wysokość wynosi sto trzy metry – jeśli w to wliczyć kopułę oraz znajdujący się na niej krzyż. W ramach ciekawostki można dodać, iż rozpiętość ramion tego krzyża jest niewiele mniejsza od wysokości obiektu, a wynosi osiemdziesiąt pięć metrów. Świątynia ta powstała w dziewiętnastym stuleciu – jej poświęcenie (pierwsze) miało miejsce w latach osiemdziesiątych. Na początki lat trzydziestych minionego wieku cerkiew wysadzono w powietrze. Potrzebne do tego były dwie eksplozje. Planowano zbudować tu Pałac Rad. Zniszczoną wówczas świątynię zaczęto odbudowywać dwadzieścia kilka lat temu, dziewięć lat temu znowu ją poświęcono.
Cerkiew Wasyla Błogosławionego to jeszcze jeden z bardziej znanych przykładów architektury sakralnej w Moskwie. Zlokalizowana jest ona na Placu Czerwonym – tuż przy Kremlu. Jej budowa została rozpoczęta w połowie lat pięćdziesiątych szesnastego stulecia – zajęło to łącznie pięć lat. Obiekt ten powstał z polecenia cara rosyjskiego Iwana Groźnego. Cel wzniesienia tego obiektu był bardzo konkretny, a mianowicie taki, że wspomniany powyżej władca chciał w taki sposób upamiętnić zwycięstwo, jakie odniósł nad Tatarami kazańskimi, a także zdobycie Kazania. Na Cerkiew Wasyla Błogosławionego składa się w sumie osiem samodzielnych cerkwi. Każda z nich stanowi symbol jednej z walk, jakie stoczono właśnie pod Kazaniem. W całej swojej historii obiekt ten doczekał się niejednej rozbudowy oraz przebudowy. Nieraz też poddawano go pracom o charakterze restauracyjnym. Pod koniec lat dwudziestych minionego wieku zamknięto go dla wiernych, z wież też zdjęto wówczas dzwony. Obecnie znajduje się tutaj muzeum.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, cerkiew, eksplozja, kopuła, krzyż, Moska, obiekt, projekt, Rosja, styl
Madrycka architektura
24 października 2009
Pałac Królewski w Madrycie to jeden z najważniejszych przykładów hiszpańskiej architektury. Powstał on w osiemnastym stuleciu za panowania Filipa V Burbona. Stosowny projekt sporządził Filippo Juvara, wzięty w tamtym czasie architekt rodem z Włoch. Nie doczekał on jednak rozpoczęcia budowy, ponieważ zmarł. Obiekt został wzniesiony w barokowym stylu. Aktualnie jest to oficjalna rezydencja hiszpańskiej rodziny królewskiej, nie mniej jednak nie mieszka ona tam. Pałac Królewski charakteryzuje się między innymi tym, że w jego wnętrzach znajduje się aż dwa tysiące osiemset rozmaitych pomieszczeń. Część spośród nich jest udostępniona dla turystycznego ruchu. Obiekt został wybudowany wokół dziedzińca odznaczającego się kwadratowym kształtem. Dziedziniec otaczają również loggie. Elewacje pałacu są ozdobione bardzo bogatymi dekoracjami charakterystycznymi dla stylu barokowego. Dość pokaźnych rozmiarów kopuła, która widać wznoszącą się nad elewacją od strony północnej, przykrywa kaplicę królewską.
Znajdujący się w Madrycie Pałac Kryształowy to jeszcze jeden z bardziej znanych przykładów hiszpańskiej architektury. Budowla ta charakteryzuje się przede wszystkim tym, iż została ona w całości wykonana z takich materiałów jak szkło oraz stal. Temu właśnie zawdzięcza swoją taką, a nie inną nazwę. Pałacu Kryształowego należy szukać w parku o nazwie Retiro. Obiekt ten powstał w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Przy jego budowie wzorowano się na znajdującym się w tamtym czasie w Londynie Crystal Palace (obiekt ten do dnia dzisiejszego niestety nie przetrwał). Stosowny projekt sporządził Ricardo Velazquez Bosco. Początkowo była to oranżeria, w której znajdowały się egzotyczne rośliny. Po części pałac ten wzniesiony został po to, aby inne kraje mogły się przekonać o tym, jak potężnym państwem jest Hiszpania. W miarę upływu czasu zaczął jednak stawać się ruiną. Jego odbudowy podjęto się dopiero w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Podlega pod Muzeum Królowej Zofii.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: architektura, budowle, charakterystyka, Europa, Hiszpania, Juvara, projekt, Włochy
Zabytki Hiszpanii
18 października 2009
Znajdujący się w Segowii akwedukt to jeden z najważniejszych obiektów o charakterze zabytkowym znajdujących się w całej Hiszpanii, ale nie tylko. Od dwudziestu czterech lat figuruje on na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Jest to najważniejszy symbol powyżej wspomnianego miasta – co więcej, znajduje się również w jego herbie. Jest to jeden z najlepiej do dzisiaj zachowanych zabytków, jakie to stanowią dowód na obecność rzymską na Półwyspie Iberyjskim. Jego wiek jest bardzo trudny do oszacowania, albowiem nie znaleziono na nim żadnej stosownej inskrypcji. Nie mniej jednak naukowcy szacują, że obiekt ten powstał albo w drugiej połowie pierwszego stulecia naszej ery, albo też na początku stulecia drugiego. W najwyższym punkcie wysokość tego akweduktu wynosi dwadzieścia osiem i pół metra. Na konstrukcję składają się między innymi łęki w liczbie stu sześćdziesięciu siedmiu. Obiekt ten wybudowany został z granitowych bloków. Przy jego wznoszeniu nie znalazła zastosowania murarska zaprawa.
Znajdująca się w Barcelonie kaplica świętej Agaty to jeden z bardziej znanych przykładów sakralnej architektury hiszpańskiej. Kaplica ta powstała w pierwszej ćwierci czternastego stulecia. Jej wybudowanie zajęło łącznie czternaście lat. Został jej nadany charakter gotycki. Określana jest ona również mianem Kaplicy Królewskiej. Wzniesiona została dla małżeństwa Blanki Andegaweńskiej oraz Jakuba II Sprawiedliwego. Wcześniej znajdowała się w tym miejscu inna kaplica, nie mniej jednak była ona zdecydowanie bardziej skromna aniżeli ta obecna. Na początku patronką tego obiektu była Matka Boska. Zmiana w tym zakresie nastąpiła dopiero wraz z początkiem siedemnastego stulecia, kiedy to do kaplicy tej trafił relikwiarz świętej Agaty. Wówczas papież wydał specjalna bullę, dzięki której zmiana wezwania stała się możliwa. W całej swoje historii kaplica doczekała się rozlicznych prac o charakterze restauratorskim, różne były jej koleje. Kaplicę połączono z pałacowym murem, który znajdował się tu wcześniej.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: akwedukt, architektura, blok, budowle, Europa, granit, Hiszpania, kaplica, murarze, projekt
