Budynek parlamentu w Oslo oraz katedra Nidaros
11 października 2009
Jednym z najważniejszych i jednocześnie najbardziej znanych budynków, jakie znajdują się w Oslo jest budynek norweskiego parlamentu. Zlokalizowany jest on przy najbardziej reprezentatywnej ulicy miasta, a mianowicie przy ulicy Karla Johansa. Obiekt ten jest dla ruchu turystycznego dostępny – zwiedzanie nie wiąże się z ponoszeniem jakichkolwiek opłat z tego tytułu, nie mniej jednak możliwe jest to tylko i wyłącznie w zorganizowanych grupach pod opieką przewodnika. Obiekt ten powstał w latach sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło niewiele ponad pięć lat. Jednakże w bardzo szybkim czasie okazało się, że nie jest dostosowany do potrzeb, że za mało w nim miejsca, w związku z czym konieczna okazała się jego rozbudowa. Następnej rozbudowy dokonano w czasach już nam nieco bliższych, a więc w latach pięćdziesiątych minionego wieku. Pomieszczenia wykorzystywane przez parlament znajdują się nie tylko w tym obiekcie, ale też w kilku innych budynkach zlokalizowanych w Oslo.
Katedra Nidaros – z norweskiego Nidarosdomen – to jeden z najbardziej znanych w całej Norwegii obiektów o charakterze sakralnym. Świątyni tej szukać należy w Trondheim. Powstała ona w okresie średniowiecza. Został jej nadany gotycki styl. Jej budowa ruszyła mniej więcej na przełomie lat sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych jedenastego stulecia. Trwała bardzo długo, albowiem do początków wieku czternastego. W całej swojej historii dotknięta została niejednokrotnie pożarem, w związku z czym po każdym tego rodzaju zajściu konieczne były prace remontowe. Pod koniec lat sześćdziesiątych wieku dziewiętnastego obiekt zaczęto odbudowywać, przywracając mu tym samym jego gotycki charakter. generalnie rzecz biorąc, odbudowa ta zajęła bardzo wiele czasu – zakończona oficjalnie została przed zaledwie kilkoma laty. Frontowa ściana tego obiektu charakteryzuje się przede wszystkim tym, że jest bardzo pięknie ozdobiona rzeźbiarskimi dekoracjami. Rzeźb tych znajduje się na niej łącznie pięćdziesiąt siedem.
» Kategorie: Norwegia | » Tagi: architektura, budowla, budynek, katedra, Nidaros, Norwegia, Oslo, parlament, projekt
Pierścień Sadowy oraz cerkiew Złożenia Szat w Moskwie
6 października 2009
Pierścień Sadowy jest to moskiewska obwodnica. Otacza ona centrum tego miasta i ma kształt pierścienia – stąd tez właśnie jej nazwa. Określana jest również mianem Pierścienia B. Na długość pierścień liczy sobie łącznie szesnaście kilometrów. Składa się nań w sumie siedemnaście ulic – charakteryzują się one tym, że przechodzą jedna w drugą, chociaż oczywiście każda spośród nich odznacza się swoją własną nazwą. Pierścień Sadowy kształtować się zaczął w latach dwudziestych minionego stulecia. Wcześniej w tym miejscu znajdowały się fortyfikacje. Miały one postać ziemnych wałów, a usypane zostały jeszcze w latach dziewięćdziesiątych szesnastego stulecia. Ostatecznie kształt taki, jaki znany jest obecnie Pierścień Sadowy uzyskał w ubiegłym stuleciu w latach trzydziestych. Jeszcze do tysiąc dziewięćset trzydziestego szóstego roku biegła tutaj tramwajowa linia, ale zdecydowano się na zastąpienie jej trolejbusami. Odnośnie niej istnieją aktualnie plany przebudowania jej na jednokierunkową ulicę.
Cerkiew Złożenia Szat to jedna z cerkwi, jakie znajdują się w Moskwie. Szukać jej należy na Placu Soborowym na moskiewskim Kremlu. Świątynia ta powstała w latach osiemdziesiątych piętnastego stulecia. Budowano ja w tym samym czasie, co i Sobór Zwiastowania. Wcześniej w tym miejscu znajdował się inny obiekt sakralny – pochodził on z lat pięćdziesiątych piętnastego stulecia, ale długo nie przetrwał. Dwadzieścia dwa lata później został on bowiem zniszczony – przyczyną tego był pożar. Aż do siedemnastego wieku Cerkiew Złożenia Szat był obiektem o charakterze prywatnym – prawo do korzystania z niej posiadali tylko i wyłącznie moskiewscy patriarchowie. W Polowie wspomnianego wcześniej stulecia cerkiew przejęła rodzina carska, włączona też wówczas została w pałacowy kompleks znajdujący się na Kremlu. Po zakończeniu październikowej rewolucji cerkiew dla wiernych została zamknięta. Po drugiej wojnie światowej przekształcono ją w galerię sztuki – prezentowane są tam dzieła drzeworytnicze i rzeźbiarskie.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, cerkiew, Moska, pierścień, projekt, Rosja, styl, tramwaj, ulica
Biały Dom i kościół świętego Ludwika w Moskwie
28 września 2009
Moskiewski Biały Dom stanowi siedzibę Rządu Federacji Rosyjskiej. Tutaj także swoja kancelarie posiada między innymi szef rosyjskiego rządu. Sam budynek zaprojektowali dwaj architekci, a mianowicie Pavel Steller oraz Dmitrij Nikołajewicz Czeczulin. Projekt ten powstał na bazie jednego z projektów Czeczulina pochodzącego z czasów na pięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Budowa Białego Domu rozpoczęta została w połowie lat sześćdziesiątych minionego wieku. Ukończono ją natomiast przed dwudziestoma ośmioma laty. Od tamtego momentu przez dwanaście lat swoje siedziby posiadały tutaj różne instytucje, takie jak dla przykładu Najwyższa Rada Rosji. Kiedy w Moskwie wybuchły zamieszki związane z kryzysem konstytucyjnym, budynek został w pewnym stopniu zniszczony. Był to efekt pożaru wywołanego pożarem. Po tych zajściach zaszła konieczność przeprowadzenia tu generalnego remontu. Wtedy też budynek i przylegający do niego teren ogrodzono uniemożliwiającym organizowanie tu demonstracji parkanem.
Moskiewski kościół świętego Ludwika jest jednym z sakralnych obiektów znajdujących się w tym mieście. Pamiętać przy tym trzeba, iż Rosja jest krajem prawosławnym. Wspomniana świątynia jest jedną z dwóch zaledwie katolickich świątyń, jakie znajdują się w rosyjskiej stolicy. Jest to obiekt posiadający status zabytkowego. Wcześniej w tym miejscu znajdował się niewielki, drewniany kościół. Budowa tego obecnego natomiast rozpoczęta została w latach trzydziestych dziewiętnastego stulecia. Konsekrowany on został szesnaście lat później. Kościół ten wsławił się między innymi tym, że w okresie istnienia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich należał do dwóch czynnych przez cały czas kościołów katolickich – drugi znajdował się w Leningradzie. Na uwadze należy tu mieć bowiem fakt, iż wspomniany tu okres był czasem, kiedy władze zaciekle zwalczały jakąkolwiek wiarę (a zwłaszcza katolicką), była moda na ateizm. Kościół ten wybudowany został w stylu klasycystycznym. Jest on trójnawowym obiektem.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, Biały Dom, budowle, konsytucja, kościół, Moska, projekt, Rosja, styl, teren
Pomnik Zdobywców Kosmosu oraz Plac Czerwony
13 września 2009
Jednym z najbardziej znanych obiektów architektonicznych, jakie znajdują się w stolicy rosyjskiej jest Pomnik Zdobywców Kosmosu. Został on odsłonięty przed czterdziestoma pięcioma laty. Jak sama jego nazwa sugeruje, celem jego wybudowania było upamiętnienie osiągnięć, jakie rosyjski naród wzniósł w podbój kosmicznej przestrzeni. Pomnik ten jest zlokalizowany przy Ogólnorosyjskim Centrum Wystawowym. Obelisk liczy sobie na wysokość sto siedem metrów. Przedstawia on smugę, jaką pozostawia po sobie wystrzelona w kosmos rakieta. W stylobacie tego obiektu przed dwudziestoma ośmioma laty zlokalizowane zostało Muzeum Kosmonautyki. W muzeum tym podziwiać można wiele interesujących eksponatów, takich jak dla przykładu skafandry kosmonautów oraz makiety pojazdów kosmicznych, z których korzystali astronauci rosyjscy. Przed dwoma laty rozpoczęte zostały rozpoczęte prace remontowe przy tym obiekcie, a mówiąc precyzyjniej – w jego wnętrzu. Są jeszcze plany zagospodarowania placu przed tymże pomnikiem.
Plac Czerwony jest jednym z najbardziej znanych miejsc, jakie znajdują się w Moskwie. Szukać go należy tuż obok Kremla, gdzie urzęduje oficjalnie rosyjski prezydent. Plac Czerwony jest uważany nie tylko za centralny punk stolicy, ale również i całego kraju. Na długość liczy on sobie trzysta trzydzieści metrów, natomiast jego szerokość wynosi metrów siedemdziesiąt. Historia tego miejsca jest bardzo długa i jednocześnie niesamowicie interesująca. Na samym początku było ono otoczone drewnianą zabudową – zlikwidowana ona została w latach dziewięćdziesiątych piętnastego stulecia. Istniało tam bowiem zbyt duże zagrożenie pożarem. Nazwa tego placu kojarzy się większości osób z komunizmem, nie mniej jednak w rzeczywistości niczego wspólnego z nim nie ma. Jest to nawiązanie to jednego z rosyjskich przymiotników „krasny”, który w tłumaczeniu na język polski znaczy „ładny”, zaś w rosyjskim oznacza on też dodatkowo „czerwony”. Plac Czerwony jest chętnie odwiedzany przez turystów ze względu na zabytki.
» Kategorie: Rosja | » Tagi: architektura, budowle, Moska, obelisk, Plac Czerwony, pomnik, projekt, Rosja, styl, wnętrze
Pałac Buen Retiro i Madryt Atocha
12 września 2009
Pałac Buen Retiro w Madrycie był swego czasu jedną z najbardziej okazałych budowli tego rodzaju. Był – ponieważ do dni dzisiejszego niestety nie przetrwał. Powstał on w latach trzydziestych siedemnastego stulecia. Zanim królewski pałac znajdujący się w Wersalu został rozbudowany, Buen Retiro stanowił największy w całej Europie pałacowy kompleks. Obiekt składał się z pięciu kondygnacji. Przy pracach nad nim uczestniczyło bardzo wielu wybitnych artystów hiszpańskich. Dla przykładu nad jednym z pomników pracował sam Galileusz. W całym kompleksie znajdowało się niemalże dwadzieścia rozmaitych budynków. To własnie tutaj hiszpański monarcha Filip IV posiadał swoją oficjalną rezydencję, w której przebywała przede wszystkim w okresie letnim. Nie było to miejsce spełniające jakiekolwiek administracyjne funkcje. Służył zabawom oraz rozrywkom. Tutejszy ogród oraz park zajmowały powierzchnię wynoszącą niespełna sto czterdzieści pięć hektarów. Pałac ten zburzono na początku dziewiętnastego stulecia.
Madryt Atocha to nazwa kolejowego dworca, który znajduje się – jak łatwo się domyślić – w Madrycie. Ze wszystkich obiektów tego rodzaju zlokalizowanych właśnie w tym mieście ten jest największy. Ponadto należy też do największych takich dworców na terenie całego kraju. Szukać go należy w samym centrum Madrytu. Posiada on kolejowe połączenia z cała Hiszpanią. Liczba znajdujących się tutaj peronów wynosi piętnaście. Cztery spośród nich mają rozstaw torów iberyjski (jest to rozstaw dość szeroki), natomiast rozstaw torów pozostałych jest zgodny z międzynarodowymi standardami. Sam budynek stacji wzniesiony został w stuleciu dziewiętnastym – otwarto go na początku lat pięćdziesiątych tegoż właśnie wieku. Przeszło trzydzieści lat później ruszyła budowa następnej stacji kolejowej, która do dnia dzisiejszego uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł dziewiętnastowiecznej architektury kolejowej. Część starszą natomiast rozbudowano i dzisiaj znajdują się tutaj głównie bardzo duże obiekty handlowe.
» Kategorie: Hiszpania | » Tagi: administracja, architektura, budowle, Europa, hektary, Hiszpania, kompleks, pałac, projekt
